Verdwenen Parels


Fase 2

Dyre woonde een aantal maanden in haar huis. Ze had een leuke baan gevonden in de buurt en als ze na gedane arbeid naar huis ging was ze blij naar haar eigen plekje te kunnen terugkeren. Ondanks de rust die ze in haar huis ondervond kon ze het gevoel niet van zich afzetten, dat er soms andere mensen in huis waren geweest. Ze wist ook niet waarom ze dat dacht. Niets was verplaatst, er was niets weg. Maar zo nu en dan leek er een parfumgeur in huis te zijn, die niet van haar was.

Het was inmiddels begin december en Dyre nam zo nu en dan gekochte kerstspullen mee naar huis. Op zolder had ze in een paar dozen kerstspullen gevonden. Er waren dingen bij die heel oud moesten zijn. Ze wilden die spullen gebruiken, maar ook versieren met wat nieuwe dingen. Ze had gezien dat aan het eind van haar straat kerstbomen werden verkocht. In het weekend zou ze er een gaan kopen. Een niet te grote, die in de sfeer van haar huis zou passen. Ze moest even terugdenken aan haar vorige huis, waar in de hal elk jaar een meters hoge boom werd  neergezet. Zelf hoefde ze niets te doen aan versieringen, alleen maar voor het kerstdiner een mooie jurk aan te trekken. Opgesierd had ze zich altijd gevoeld. Nu kon ze zelf bepalen wat te doen. Ze was in kennis gekomen met wat mensen uit haar nieuwe omgeving. Ze was van plan een paar dagen voor kerst een borrel te geven. De kerstdagen zou een van haar trouwe vriendinnen komen logeren. Ze verheugde zich daarop. Deze vriendin had haar gesteund, toen ze was vertrokken bij haar vroegere partner.

Het was aan het eind van de middag en Dyre was blij dadelijk thuis te zijn. Haar baan was druk en ze moest nog een beetje wennen, maar thuis kon ze tot rust komen. Toen ze haar auto had geparkeerd kwam een van haar buren naar haar toe. Ze had slechts vluchtig kennis gemaakt met de vrouw. Ze was van haar leeftijd en ze leek sympathiek. De vrouw vertelde dat haar voordeur in de loop van de middag had open gestaan. Ze had gekeken of ze Dyre zag, maar er kwam niemand naar buiten en uiteindelijk had ze aangebeld. Toen er geen gehoor kwam had ze de voordeur dichtgetrokken. Dyre was verbaasd over het verhaal, maar misschien was de deur niet goed in het slot gevallen. Samen met haar buurvrouw keek ze of dat zo was, maar het slot leek perfect te werken. De buurvrouw bood aan mee naar binnen te gaan om te zien of alles in orde was. Dyre aanvaardde haar aanbod dankbaar. Na het huis te zijn doorgelopen bleek, dat er niemand was en niets miste. Wel was er weer die geur van parfum, die ze al eerder had geroken. Na de inspectie ging de buurvrouw gerustgesteld weer naar huis.
Dyre ging zitten en moest even bekomen van wat er net was gebeurd. Voor het eerst voelde ze zich niet helemaal op haar gemak.

Rita Kluit